Adsense

பத்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய தென்னகம்



இந்திய குறித்த எனது படிப்பின் ஒரு பகுதியாக தென்னிந்தியாவைப் பற்றிப் படிக்கும் பொது எடுக்கப்பட்ட குறிப்புகள் இவை. நீலகண்ட சாஸ்திரியாரின் புத்தகம் இத்தகவல்களுக்கு அடிப்படை. 
________________________________________________________
மூன்றாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் களப்பிரர்கள் தமிழ் தேசத்தை ஆண்டனர். சோழர்களும் பாண்டியர்களும் சிறு நிலத்தின் மன்னர்களாக மாறினார். அதிலும் சோழர்கள் தமிழகத்தின் எல்லைக்கு அப்பால் இருந்த ராயலசீமா பகுதியில் மறைந்து வாழ்ந்தனர்..  களப்பிரர்களின் பலம் ஆறாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் குன்றத் துவங்கியது.

ஐந்தாம் நூறாண்டு தென்னகம்
ஐந்தாம் நூற்றாண்டில், தென்னிந்தியாவை பல்வேறு அரச வம்சத்தினர் ஆண்டுக் கொண்டிருந்தனர். காஞ்சியைத் தலைநகராகக் கொண்டு பல்லவர்களும், மதுரையைத் தலைநகராகக் கொண்டு பாண்டியரும், , கொங்கன் பகுதியான ரேவதித்வீபம் என்று அழைக்கப்பட்ட இப்போதைய கோவாவை மயூரர்களும், இப்போதைய கர்நாடகத்தில் வடக்குப் பகுதியில் இருக்கும் பனவாசி என்ற பகுதியை கடம்பர்களும், தற்போதைய ஓடிஸா பகுதியான கலிங்கத்தில் கீழை கங்கர்களும், கர்நாடகாவின் ஒரு பகுதியான மைசூரில் மேலை கங்கர்களும் ஆண்டனர்.
ஆறாம் நூறாண்டு தென்னகம்
இப்போது இருக்கும் கர்நாடகத்தில் இருக்கும் பாதாமியைத் தலைநகராகக் கொண்டு சாளுக்கியர்களின் ஆட்சி பொதுயுகம் 543இல் முதலாம் புலிகேசியால் நிறுவப்பட்டது. இவர் அப்போது அஸ்வமேத யாகம் நடத்தி தன் சுதந்திரத்தை நிறுவினார். இவர் மகனான முதலாம் கீர்த்திவர்மன் மயூரர்களிடமிருந்து ரேவதித்வீபத்தையும்,  பணவாசியின் கடம்பர்களையும் வென்று தன் அதிகாரத்திற்கு உட்படுத்தினார்.
அதே சமயம் தமிழ் தேசத்தில், பொது யுகம் 570 ஆண்டு வாக்கில் பல்லவ மன்னரான சிம்ம விஷ்ணுவும், பாண்டிய மன்னரான கடுங்கோனும் களப்பிரர்களைத் தாக்கி அவர்களை முழுவதுமாக நாட்டை விட்டு விரட்டினர். சிம்ம விஷ்ணு காஞ்சியிலிருந்து  காவேரிக் கரை வரை வெற்றிக் கொண்டு பல்லவ சாம்ராஜ்யத்தை விரிவு படுத்தினார். இவரது மகனான, மிகச் சிறந்த வீரரும், பல்கலை வித்தகருமான மகேந்திர வர்மன் (பொதுயுகம் 590 – 630) ராஜ்யத்தை வடக்கே கிருஷ்ணா நதிக்கரை வரை விரிவு படுத்தினார். அந்தப் பகுதிகளை ஆண்டுக் கொண்டிருந்த விஷ்ணுகுந்தின பேரரசர்களை வீழ்த்தினார்.
பாண்டியன் கடுங்கோன் மற்றும் அவனது மகனான மாறவர்மன் அவனிசூளாமணி (பொது யுகம் 59௦-62௦) பற்றி அதிக தகவல்கள் இல்லை ஆனால் அதன் பின்னான பாண்டியர்கள் பற்றி நமக்குத் தகவல்கள் இருக்கின்றன.
கங்கர்கள் தொடர்ச்சியாக திருமண சம்பந்தங்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்டு, சாளுக்கியர்களுடன் இணக்கமாக இருந்தனர்.
ஏழாம் நூறாண்டு தென்னகம்
தென்னாட்டின் ஏழாம் நூற்றாண்டு சரித்திரம் முழுவதையும் இரண்டு பேரரசர்கள் தான் ஆக்கிரமித்திருக்கிறார்கள். அவர்கள், சாளுக்கிய அரசனான இரண்டாம் புலிக்கேசி மற்றும் பல்லவ அரசனான முதலாம் நரசிம்ம வர்மன்.
இந்த நூற்றாண்டு முழுவதுமே தென்னகம் பல போர்களைப் பார்த்தது. மிகப்பெரிய பராக்கிரம் கொண்ட அரசர்கள் தங்கள் தேசத்தின் எல்லைகளை விஸ்தரிக்கவும்/ காக்கவும் தொடர்ந்து போர்களில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
பொதுயுகம் 597 ஆம் ஆண்டு சாளுக்கிய அரசன் கீர்த்தி வர்மன் இறந்தார். அப்போது இரண்டாம் புலிகேசி சிறிய குழந்தை. அதன் பின்னர், சில காலம், இரண்டாம் புலிகேசியின் சிறிய தந்தையான மங்களேசன் சாளுக்கிய வம்சத்தை ஆண்டார். ஆனால், தொடர்ந்து தன் மகனே ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்று விரும்பிய அவரின் சதியை முறியடித்து பொதுயுகம் 610 ஆம் ஆண்டு சாளுக்கிய அரியணையைக் கைப்பற்றினார். இரண்டாம் புலிகேசி மேலை கங்கர்களையும் அடக்கி தன் அதிகாரத்திற்கு கீழ் உட்படுத்தினார். அப்போது கங்க மன்னன் துர்விநிதனின் மகளை மணந்து கங்கர்களுடன் இணக்கமானார். இந்த திருமணத்தில் பிறந்தவரே முதலாம் விக்கிரமாதித்தர். இவரே இரண்டாம் புலிகேசிக்குப் பின் சாளுக்கிய அரியணையை ஏற்றார்.
இப்போதைய தெற்கு மற்றும் மத்திய குஜராத், லதா என்ற பகுதியாக அப்போது வழங்கப்பட்டது. இப்போது இருக்கும் சூரத், பஹுரூஜ், கேதா, வடோடரா ஆகிய நகரங்களை உள்ளடக்கிய பகுதி. மாளவம் என்பது மேற்கு ராஜஸ்தான், மத்தியபிரதேசத்தின் சில பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. தெற்கு ராஜஸ்தான் மற்றும் வடக்கு குஜராத் சேர்ந்த பகுதி குர்ஜரம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்த மூன்று பகுதிகளையும் (லதா, மாளவம், குர்ஜரம்) இரண்டாம் புலிகேசி தன் குடையின் கீழ் கொண்டு வந்தார். பாரதத்தின் ஒப்பற்ற அரசனாக அறியப்பட்ட ஹர்ஷரை நர்மதை நதிக்கரையில் நடந்த போரில் தோற்கடித்து, ஹர்ஷர் தெற்கு நோக்கி தன் அரசாட்சியை விஸ்தரிப்பதைத் தடுத்தார். இதற்குப் பிறகு தன் தம்பி விஷ்ணுவர்தனரை இளவரசனாக முடிசூட்டிவிட்டு, தக்கான பீடபூமியின் கிழக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் தேசங்களை வெற்றி கொள்ள கிளம்பினார்.
அங்கே இருந்த கலிங்கம் (இப்போது இருக்கும் வடக்கு ஆந்திர பிரதேசம் மற்றும் ஓடிசாவின் பெரும் பகுதியே கலிங்கம் என்று குறிக்கப்பட்டது), கோசல தேசங்களை (தற்போது இருக்கும் சத்தீர்ஸ்கர் பகுதி) வெற்றிக் கொண்டபின்னர், வேங்கி பகுதியை ஆண்டுக் கொண்டிருந்த விஷ்ணுகுந்தினப் பேரரசை வெற்றி கொண்டார். இந்தத் தோல்வியோடு ஏலுர்,அமராவதியைத் தலைமையகமாக ஆண்டுக் கொண்டிருந்த விஷ்ணுகுந்தினப் பேரரசு முற்றிலும் அழிந்தது. இந்த வெற்றிக்குப் பின்னர் வேங்கிபுரம் அல்லது பெதவேகி என்று இப்போது அழைக்கப்படும் வேங்கி நகரைத் தலைநகராகக் கொண்டு கீழை சாளுக்கிய சாம்ராஜ்யம் உருவாக்கப்பட்டது.
கிருஷ்ணா நதியின் தென்பகுதி முதல் மகேந்திர வர்ம பல்லவர் ஆண்டுக் கொண்டிருந்தனர். பல்லவர்களையும் வெற்றி பெற எண்ணி புலிகேசி பல்லவ நாட்டின் மீது போர் தொடுத்தார். தன் திட்டத்தில் ஓரளவுக்கு வெற்றி பெற முடிந்த புலிகேசியால், பல்லவ சாம்ராஜ்யம் முழுவதையும் வெற்றி கொள்ள முடியவில்லை. காஞ்சிபுரத்திற்கு வடக்கே இருக்கும் பகுதிகளை வெற்றி கொள்ள முடிந்தாலும் காஞ்சியை கைப்பற்ற முடியவில்லை. பொதுயுகம் 630இல் மகேந்திர வர்மரின் மகனான நரசிம்ம வர்ம பல்லவர் ஆட்சிக்கு வந்தார். இது தான் சமயம் என்று எண்ணிய இரண்டாம் புலிகேசி, வேங்கிப் பகுதிக்கு தன் தம்பி விஷ்ணுவர்தனரை அரசனாக்கி விட்டு பல்லவர்களையும் வெற்றிக் கொள்ள மீண்டும் போர் துவங்கினார்.
ஆனால், மணிமங்கலத்தில் நடந்த உக்கிரமான போரில், நரசிம்மவர்ம பல்லவரால் இரண்டாம் புலிகேசி முற்றிலுமாக தோற்கடிக்கப்பட்டார். இந்த வெற்றிக்குப் பின்னர், மகேந்திரவர்மன் தன் படையை பாதாமி வரை செலுத்தி, சாளுக்கிய தலைநகரைக் கைப்பற்றினார். இந்தத் தோல்வியுடன் இரண்டாம் புலிகேசியின் வெற்றிச் சரித்திரம் முடிவுக்கு வந்தது.
அதைத் தொடர்ந்து, இரண்டாம் புலிகேசியின் மகனான முதலாம் விக்கிரமாதித்தர், நரசிம்ம வர்மருடன் போரிட்டு பாதாமியை விட்டு விலகச் செய்தார். இந்தப் போருக்குப் பிறகு நரசிம்ம வர்மரின் கவனம் இலங்கையை நோக்கித் திரும்பியது. அதற்கான காரணம் இருந்தது. இரண்டாம் புலிகேசியை வெற்றிக் கொள்ள நரசிம்ம வர்மருக்கு இலங்கை மன்னர் மனவர்மன் உதவி செய்தார். அந்த உதவிக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக, மனவர்மரின் ஆட்சியை மீண்டும் இலங்கையில் தோற்றுவிக்க இலங்கைக்குத் தன் படைகளை அனுப்பினார் நரசிம்ம வர்மர்.
நரசிம்ம வர்மர் தன் காலத்தில், சேர நாட்டையும், பாண்டியர்களின் ஒரு பகுதியையும் தன் கட்டுப்பட்டுக்குள் கொண்டு வந்தார். அந்த சமயத்தில் பாண்டிய தேசத்தை ஆண்ட பராங்குச மாறவர்மர் என்ற பாண்டிய மன்னர் ஆண்டு வந்தார். அவர் நரசிம்ம வர்மரிடமிருந்து பாண்டியர்களின் இழந்த பிரதேசங்களை திரும்பப் பெற்றார்.
இவரது பொற்கால ஆட்சி 670ஆம் ஆண்டு வாக்கில் முடிவுக்கு வந்தது. அவருக்குப் பின்னர், அவரது மகனான இரண்டாம் மகேந்திரவர்மரும், பின்னர் அவரது மகனான முதலாம் பரமேச்வரவர்மரும் பல்லவ சாம்ராஜ்யத்தின் அரசராக இருந்தனர். இதில் இரண்டாம் மகேந்திர வர்மரின் ஆட்சிகாலம் 2 வருடங்களே இருந்தன. அவர் மைசூர் அருகே ஓரிடத்தில் இறந்த பின்னர், முதலாம் விக்கிரமாதித்தர் முழு பலத்துடன் பல்லவர்களைத் தாக்கினார். அவர் காவிரிக் கரை வரை பல்லவர்களை விரட்டினர். உறையூர் அருகே பாண்டிய மன்னனான பராங்குச மாறவர்மருடன் இணைந்து இருவரும் இணைந்து மேலும் பல்லவர்களைத் தாக்கினார்.
அந்த சமயத்தில் முதலாம் பரமேஸ்வரர் தலைமறைவு வாழ்வில் இருந்த படைகளைத் திரட்டினார். அவர் மீண்டு வந்து சாளுக்கியரின் சேனைத் துணைவர்களான கங்கர்களுடன் உறையூரில் போரிட்டார். அதில் பல்லவ சைன்யம் பெரிய சேதத்திற்குள்ளானது. பல்லவர்கள் தங்கள் அதிகார ஆபரணங்களையும் இழந்தனர்.
ஆனால் சற்றும் மனம் தளராத பரமேஸ்வரர் சாளுக்கிய ராஜ்யத்திற்கு ஒரு படையை அனுப்பி அவர்களை திசை திருப்பிவிட்டு, உறையூரில் சாளுக்கியர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டு வெற்றியும் பெற்றார். அவர் அனுப்பிய படை விக்கிரமாத்தரின் மகன் மற்றும் பேரனான வினயாதித்தர் மற்றும் விஜயாதித்தரை வெற்றி கொண்டு பொருளை சேகரித்துத் திரும்பியது. இவ்வாறாக பல்லவர்கள் தாங்கள் இழந்த ராஜ்யத்தை திரும்பப் பெற்றனர்.
ஏழாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் பாண்டியர்கள், பல்லவர்கள் மற்றும் சாளுக்கியர்களே தென்னிந்தியாவின் மிகப் பெரிய பேரரசுகளாக இருந்தனர்.
எட்டாம் நூற்றாண்டு தென்னகம்
எட்டாம் நூற்றாண்டின் முதல் காலாண்டில் விஸ்தரித்த அரசுகளை ஸ்திரமாக்கும் பணிகளை அரசர்கள் மேற்கொண்டனர். அந்தக் காலக் கட்டம் பொதுவாகவே அமைதியாக இருந்தது.
சாளுக்கிய சாம்ராஜ்யத்தை முதலாம் விக்கிரமாதித்தரின் பேரனான விஜயாதித்தன் ஆண்டார். அந்தக் காலம் மிகவும் அமைதியாகவும் ஆக்கப் பணிகளிலும் கழிந்தன.  இவர், தன் ஆட்சிக் காலத்தில் இப்போது பட்டடக்கல் என்று அழைக்கப்படும் நகரத்தில், சங்கமேஸ்வரர் கோயில் ஒன்றைக் கட்டினார்.  இந்தக் கோயில் இன்றும் உள்ளது. இதை யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியக் களமாக அறிவித்துப் பாதுகாத்து வருகிறது.
ஆனால் பாண்டியர்களின் ராஜ்யத்திலோ நிலை நேர் எதிராக இருந்தது. அரிகேசரி பராங்குச மாறவர்மரின் காலம் முடிந்து அவர் மகன் கோச்சடையான் ஆட்சியில் இருந்தார். அவர் தீவிரமாக தன் எல்லைகளை விஸ்தரிப்பதில் ஆர்வம் காட்டினார். பாண்டியர்களின் ராஜ்ஜியம் கொங்கு தேசம் வரை விரிந்தது.
கொச்சடையானின் மகனான மாறவர்மன் ராஜசிம்மனும், விஜயாதித்தரின் மகனான இரண்டாம் விக்கிரமாதித்தனும் கைக்கோர்த்தனர்.அதற்குக் காரணம், இரண்டாம் விக்கிரமாதித்தர், பல்லவர்களுடனான சாளுக்கியர்களின் நூறாண்டுகளுக்கும் மேலான பகையை மறக்காமல் இருந்தது தான்.
முதலாம் விக்கிரமாதித்தரிடமிருந்து பல்லவ ராஜ்யத்தை மீட்டபின்னர் பரமேஸ்வரரின் ஆட்சிக்காலம் காஞ்சியில் பொது யுகம் 700 ஆம் ஆண்டு வரைத் தொடர்ந்தது. அதன் பின்னர் இரண்டாம் நரசிம்ம வர்மர் பல்லவர்களின் ஆட்சியைத் தொடர்ந்தார். சாளுக்கியர்களைப் போலவே. முதல் கால் நூற்றாண்டில் அமைதியானதாக இருந்தது. இந்தக் காலத்திலேயே மகாபலிபுரம் என்னும் மாமல்லபுரம் உருவாக்கப்பட்டது. கைலாசநாதர் கோயிலும் உருவாக்கப்பட்டது.
இவரது காலத்திற்குப் பின் இவரது மகனான இரண்டாம் பரமேஸ்வரவர்மன் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் குறைந்த காலமே ஆண்டார். இரண்டாம் விக்கிரமாத்தனுடன் நடந்த போரில், பெருத்த சேதம் ஏற்பட்டது. பின்னர் நடந்த போரில் கங்க மன்னனான ஸ்ரீபுருஷனால் கொல்லப்பட்டார். இதன் பின்னர், இரண்டாம் பரமேஸ்வரனின் நேரடி வாரிசல்லாத இரண்டாம் நந்திவர்மன் பதவிக்கு வந்தார்.
இந்தக் காலகட்டத்தில் அரேபியர்கள் இந்தியாவுக்குள் புகுந்து வடக்குப் பகுதிகள் சிலவற்றைக் கைப்பற்றி, தெற்கு நோக்கி நகரத்துவங்கியிருந்தனர். ஆனால் சாளுக்கியர்கள் அவர்களை தடுத்திருந்தனர்.
இரண்டாம் விக்கிரமாதித்தன், பாண்டியன் மாறவர்மன் ராஜசிம்மன் மற்றும் அவர்கள் படையில் இருந்த கங்க மன்னன் ஸ்ரீபுருஷன் ஆகியோர் சேர்ந்த கூட்டணியை இரண்டாம் நந்திவர்மனால் எதிரிக்க முடியவில்லை. அவர் போரில் அவர் தோற்கடிக்கப்பட்டு காஞ்சி சாளுக்கியர்கள் வசம் மீண்டும் சென்றது.
ஆனால் விக்கிரமாதித்தனின் நோக்கம் முதலாம் நரசிம்மவர்ம பல்லவரிடம் சாளுக்கியகியர்கள் அடைந்த களங்கத்தைப் போக்குவதாகவே இருந்தது. அவர் தங்கள் முன்னோர் பல்லவ தேசத்திலிருந்து எடுத்துச் சென்ற பொருளையும் பொன்னையும் திருப்பி அவர்களுக்கே அளித்து, கைலாசநாதர் கோயிலில் இச்செய்தியை கன்னடத்தில் குறிப்பிட்டு விட்டு தன் சொந்த தேசத்திற்குச் சென்று விட்டார்.
ஆனால் அதன் பின்னரும் பல்லவர்களுக்கும் பாண்டியர்களுக்குமான போர் தொடர்ந்தது. பின்னர் பாண்டியர்களுக்கும் சாளுக்கியரின் படையில் இருந்த கங்கர்களுக்கும் போர் நடந்தது. இரண்டாம் விக்கிரமாத்தரின் மகனான இரண்டாம் கீர்த்திவர்மன் மீண்டும் பல்லவர்கள் மேல் போர் தொடுத்தார்.
இப்படித் தொடர்ச்சியாக பல போர்கள் எட்டாம் நூறாண்டின் இரண்டாம் காலாண்டில் நடந்துக் கொண்டிருந்தன. பாண்டியர்களும் கங்கர்களும் தங்களுக்குள் திருமண உறவு ஏற்படுத்திக் கொண்டு இணைந்தனர். இந்தச் சமயத்தில் இரண்டாம் கீர்த்திவர்மனின் பராக்கிரமம் குன்றி அவர் ராஷ்டிரகூடர்கள் அரசனான தந்திதுர்காவிடம் தோற்றார். இரண்டாம் கீர்த்திவர்மருடன் மகத்தான சாளுக்கிய சாம்ராஜ்யம் முடிவுக்கு வந்தது. ராஷ்ட்ரகூடர்கள் ஆதிக்கத்துக்கு வந்தனர்.
ஆனால் பல்லவர்களுக்கும் பாண்டியர்களுக்குமான போர் நின்றபாடில்லை. இரண்டாம் நந்திவர்மன் கங்க மன்னன் ஸ்ரீபுருஷனை பொது யுகம் 760 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் வென்றார். ஆனால், அவர் பாண்டியன் மாறவர்மன் ராஜசிம்மனின் மகனான வரகுணபாண்டியனிடம் போது யுகம் 767 ஆம் ஆண்டு, காவிரிக்கு கிழக்கே அமைந்த பெண்ணாகடம் என்ற இடத்தில் நடந்த போரில் தோற்றார்.
அதன் பின்னர் அவரால் பாண்டியர்களை வெல்ல முடியவில்லை.
எட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் ராஷ்ட்ரகூடர்கள் வெங்கி, மாளவம், கூர்ஜரம், வங்கம், கன்னவுஜ், போன்ற பகுதிகளை வென்றுவிட்டனர். எட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ராஷ்ட்ரகூட பேரரசை மூன்றாம் கோவிந்தன் ஆண்டுக் கொண்டிருந்தார். கிழை சாளுக்கியர்கள் ராஷ்ட்ரகூட அரசுக்கு அடங்கிய சிற்றரசாக செயல்பட்டனர்.

ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் தென்னகம்
ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதி முழுவதும் பாண்டியர்களின் வளர்ச்சி காலம் என்றே சொல்ல வேண்டும். இரண்டாம் நந்திவர்மனை வென்ற பின்னர், வரகுணபாண்டியன் சேர நாட்டைச் சேர்ந்த வேநாடு (திருவாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் கிழக்குப் பகுதி), கொங்கு மண்டலம், தஞ்சை, திருச்சி பகுதி ஆகியவற்றைக் கைப்பற்றினார். அவர் பின்னர் வந்த அவரது மகனான ஸ்ரீமாறன் ஸ்ரீவல்லபன் இலங்கை மீது படையெடுத்து இலங்கையையும் கைப்பற்றினார்.
இந்தக் காலத்தில் பல்லவர்கள் தங்கள் ஆதிக்கத்தின் பெரும் பகுதியை பாண்டியர்களிடம் இழந்து, காஞ்சியைச் சுற்றிய சிறிய பகுதியை மட்டுமே ஆண்டு வந்தனர். இரண்டாம் நந்திவர்மனின் மகன் தந்திவர்மன் (தந்திதுர்கா அல்ல) அப்போது பல்லவ மன்னராக இருந்தார்.
பெரும் வலிமை கொண்ட ராஷ்ட்ரகூடர்களின் பார்வை பல்லவர்களின் மீது திரும்பியது. மூன்றாம் கோவிந்தன், தந்திவர்மனை வென்று காஞ்சியைக் கைபற்றினார். ஆனால் அதோடு நிற்காமல் வேங்கி தேசத்தை வெல்லப் போய்விட்டான்.
தந்திவர்மன் கோவிந்தனுக்கு அடங்கி வாழ வேண்டியிருந்தது. தந்திவர்மனுக்குப் பின் மூன்றாம் நந்திவர்மன் ஆட்சியில் இருந்தார். இந்தக் காலத்தில் பல்லவர்களுக்கும் ராஷ்டிரகூடர்களுக்கும் திருமண சம்பந்தம் கொள்ளும் அளவு உறவு மேம்பட்டிருந்தது. மூன்றாம் நதிவர்மனுக்கும் ராஷ்ட்ரகூட இளவரசியான சங்க்காவுக்கும் திருமணம் நடந்தது. இவர்களுக்குப் பிறந்த மகன் நிருபத்துங்கன் பட்டத்து இளவரசனாக அறிவிக்கப் பட்டிருந்தான். இவனைத் தவிர நந்தி வர்மனுக்கு, மற்ற ராணிகள் மூலமாக அபராஜிதன், கம்பவர்மன் என்று இரு மகன்களும் இருந்தனர்.
மூன்றாம் நந்திவர்மனுக்கும் ஸ்ரீமாறனுக்கும் இடையே நடந்த போர்களில் வெற்றி தோல்வி மாறி மாறி வந்தது. தெள்ளாறு என்னுமிடத்தில் நடந்த போரில் நந்திவர்மன் வெற்றி பெற்று மதுரை வரை ஸ்ரீமாறனை விரட்டினார். பின்னர் பொதுயுகம் 859 ஆம் ஆண்டு கும்பகோணம் அருகே நடந்த போரில் ஸ்ரீமாறன் பல்லவர்களை வென்றார். அந்தப் போருக்குப் பின் நந்திவர்மனின் மகன் நிருபத்துங்கன் பல்லவர்களின் அரசனானார். தன் தந்தையின் தோல்விக்குப் பழிவாங்கும் பொருட்டு நிருபத்துங்கன் அரசிலாற்றங்க்கரையில் நடந்த போரில் ஸ்ரீமாறனை வென்றார். காயங்கள் காரணமாக இறந்த ஸ்ரீமாறனைத் தொடர்ந்து இரண்டாம் வரகுணபாண்டியன் பாண்டியர்களின் அரசனானார்.
பாண்டியர்களுக்கு எதிரான போரில், மூன்றாம் நந்திவர்மனுக்கும் நிருபதுங்கனுக்கும் துணையாக தமிழ் சோழர்கள், ராஷ்ட்ரகூடர்கள், கங்கர்கள் இருந்தனர். இந்த சமயத்தில் தான் தமிழ் சோழர்கள் முதன் முதலில் வெளிச்சத்திற்கு வந்தார்கள்.
இந்தக் காலத்தில் தமிழ் சோழர்கள் முற்றிலுமாக வலிமை இழந்து சிறு சிற்றூரை மட்டுமே ஆளும் அரசர்களாக இருந்தனர். இந்தக் காலகட்டத்தில் விஜயாலய சோழன் பழையாறை என்ற ஊரை தலைமையகமாக ஆண்டுக் கொண்டிருந்தார்.
களப்பிரர்களின் சிறிய பிரிவான முத்தரையர்கள் தஞ்சையில் சிறிய அரசாக ஆட்சி செய்துக் கொண்டிருந்தனர்.
இவ்விருவருமே போரின் போது தங்கள் ஆதரவை பல்லவர்களுக்கு அளித்து வந்தனர். ஆனால் ஒரு நிலையில் முத்தரையர்கள் தங்கள் ஆதரவை பல்லவர்களுக்கு அளிக்காமல் பாண்டியர்களுக்கு மாற்றிக் கொண்டனர். இந்த சமயத்தில் விஜயாலய சோழன் போது யுகம் 850 வாக்கில் தஞ்சையைத் தாக்கி கைப்பற்றினார். அப்போது தான் தஞ்சை முதன் முறையாக பிற்கால சோழர்கள் வசம் வந்தது. இந்த வெற்றியிலிருந்து தான் சோழர்களின் வெற்றிப் பயணம் துவங்குகிறது. ஆனால் அந்த வெற்றியை நிலை நிறுத்தியது திருப்புயம்பியம் போர் தான்.


No response to “பத்தாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தைய தென்னகம்”

 
© 2009 அஞ்சறைப் பெட்டி.
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz |Ad block added by krishchandru | Distributed by Deluxe Templates | Header photo by Kannan Seetharaman