Adsense

உங்களுக்கு 20 எங்களுக்கு 20 (மிகப்பழைய பதிவு)


இந்தியா 20-20 கோப்பையை வென்ற போது எழுதிய கட்டுரை. ஒரு website-க்கு எழுதியது, கடைசியில் அனுப்பவில்லை. தயவு செய்து படித்து விட்டு டென்ஷனாகி யாரும் என்னை திட்ட வேண்டாம் - மீண்டும் சொல்கிறேன், இது மிகப் பழைய பதிவு :-)

ஏறக்குறைய ஒரு போரின் வெற்றியைக் கொண்டாடியது போல இந்தியாவின் வெற்றி கொண்டாடப்பட்டிருக்கிறது. எப்படிபட்ட வெற்றியிது. எப்படி அடைந்தோம் இந்த மகோன்னத வெற்றியை ?

இந்த உலகக்கோப்பை போட்டியின் மேல் இந்தியாவின் கவனம் அதிகம் இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். இன்னும் சொல்லப்போனால் BCCI இந்த போட்டியின் வடிவத்தை ஆதரிக்கவில்லை. இந்தியாவைப் பொருத்த வரை இது ஒரு slogger's game. இந்த போட்டி வடிவம் இந்தியாவுக்கு சாதகமாக இருக்காது என்றே இந்திய கிரிக்கெட் கட்டுப்பட்டு வாரியம் நினைத்தது. இந்த உலக கோப்பை போட்டியில் பங்கேற்பதற்கு முன் இந்தியா ஒரே ஒரு 20-20 ஆட்டம் தான் ஆடியிருந்தது. தென்னாப்பிக்காவிற்கு எதிரான அந்த போட்டியில் வெற்றி பெற்றது இந்தியா.

சரி அணி வலுவான அணியா என்று பார்த்தால் அதுவும் கிடையாது. இந்த போட்டிக்காக அனுப்பப்பட்ட குழுவில் இருந்தது யார் யார் என்று பார்த்தால் இந்த நிலை புரியும். ஒரு நாள் ஆட்டத்திற்கான அணியில் இடம் பெற இயலாத மூன்று மட்டையாளர்கள் - சேவாக், கம்பிர், ஊத்தப்பா (ஊத்தப்பா இங்கிலாந்துக்கு எதிரான கடைசி போட்டியில் மட்டுமே ஆட வாய்ப்பு கிடைத்தது), ஒரு நாள் போட்டியில் இடம் கிடைக்காத இரண்டு பந்து வீச்சாளார்கள் - இர்பான் பதான், ஹர்பஜன் சிங். இதுவரையில் சர்வதேச போட்டியில் ஆடியிராத மூன்று ஆட்டக்கார்கள் - ஜோகிந்தர் சர்மா, ரோகித் சர்மா, யூசுப் பதான். பார்மிலேயே இல்லாத ஒரு ஆட்ட வீரர் - அகர்கர். இங்கிலாந்து டூரில் சோபித்த ஒரு ஆட்டக்காரருக்கும் இந்த போட்டியின் போது காயம் - பியூஷ் சாவ்லா. இப்படிபட்ட ஒரு அணி உலகக் கோப்பையை வெல்லும் என்று யார் தான் கனவு காண முடியும்?

இந்த வெற்றிக்கான முக்கியமான காரணங்கள் என்ன?

இந்த போட்டியின் வடிவம் - இந்த வடிவம் தவறுகளை அதிகம் அனுமதிப்பதில்லை. ஒரு நாள் போட்டியை போல தவறுக்குப்பின் ஆட்டத்திற்கு திரும்பி வருவதற்கான அவகாசம் மிகவும் குறைவு. ஒருமுறை மற்றும் 20 ஓவர்கள் என்ற கணக்கில் இந்த ஆட்டம் ஏறக்குறை ஒரு நீண்ட ஸ்லாக் ஓவரின் வடிவத்தைப் பெற்றுவிடுகிறது. ஆகவே இரண்டாவதாக பேட் செய்யும் அணிக்கு முதல் பந்திலிருந்து பிரஷர் ஆரம்பமாகிறது (குறிப்பாக ஒரு ஓவரில் 9 ரன்களும் அதற்கு மேலும் எடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்ததால்). முதலில் பேட் செய்தால் 180 என்ற இலக்கு ஏறக்குறைய எந்த அணிக்கும் அடைய முடியாத இலக்காகவே இந்த போட்டி தொடர் முழுதும் இருந்திருக்கிறது. ஒர் ஓவரில் 9 ஓட்டங்களுக்கும் மேல் அடிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தியும் தோற்ற ஒரே அணி வெஸ்ட் இண்டிஸ் தான். அந்த ஆட்டத்தில் அவர்கள் போட்ட பவுலிங்குக்கு அவர்களுக்கு அந்த முடிவு தான் சரி. ஆகவே டாஸ் ஜெய்ப்பது என்பது மிகவும் முக்கியமான ஒரு காரணியாக மாறிவிடுகிறது. இந்தியா ஆடிய எல்லா முக்கியமான ஆட்டங்களிலும்(ஆஸ்திரேலியா, பாகிஸ்தான், தென் ஆப்பிரிக்கா, இங்கிலாந்து) டாஸ் வென்று முதலில் பேட்டிங் செய்தது என்பது குறிப்பிடத்தகுந்தது.

அது மட்டுமேயன்றி இந்த ஆட்டத்தின் வடிவம் வலுவான அணிக்கும் வலுவற்ற அணிக்குமான ஏற்ற தாழ்வை சமன் செய்கிறது. இதுவே ஜிம்பாபுவே ஆஸ்திரேலியாவை வென்றதற்கும் பங்களாதேஷ் வெஸ்ட் இண்டீஸை வென்றதற்கும் முக்கியமான காரணம். சற்றே தெளிவாக விளக்குகிறேன். ஆட்டத்தின் கால அவகாசம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க வீரர்களின் ஆட்டத்திறன் என்பது மிகவும் வெற்றிக்கு முக்கியமான காரணமாக மாறிவிடுகிறது. இதன் காரணத்தாலேயே வி வி எஸ் லக்ஷ்மனும், டிராவிடும், கும்ப்ளேவும், சச்சினும், கங்குலியும் இல்லாமல் டெஸ்ட் போட்டிகள் என்பது மிகவும் கடினமான பரிட்சையாக இருக்கும் இந்தியாவிற்கு. ஆனால் 20-20 ஆட்டத்திற்கு தேவை அதிரடி ஆட்டம் (சேவக், அப்ரிதி, சிமண்ட்ஸ் வகையறாக்கள்). மேலும் மட்டையை சுழற்றுவதால் அதன் விளிம்பில் பட்டு செல்லக்கூடிய ஓரு பவுண்டரி கூட இந்த வகை ஆட்டத்தில் மிகவும் முக்கியமானதாக மாறிவிடும். பாகிஸ்தானுக்கு எதிரான கடைசி ஒரு நாள் போட்டியில் மிஸ்பாவுடன் சேர்ந்து ஆடிய தன்வீர் மட்டையை சுழற்றியதால் ஆட்டத்தின் சம நிலை எப்படி பாதிக்கப்பட்டது என்பதை கண்கூடாக பார்த்தோம். ஆசிப்பின் மட்டையின் விளிம்பில் பட்டு சென்ற அந்த பவுண்டரி எவ்வளவு முக்கியமான பவுண்டரியாக மாறியது. இவ்வாறு மட்டையை சுழற்றுவதால் அணியின் கடைசி பேட்ஸ்மேன் கூட ரன்களைப் பெற முடியும் என்பதால் அணியின் கடைசி பேட்ஸ்மேன் கூட எதிரணியின் 6-ஆம் நம்பர் அல்லது 7-ஆம் நம்பர் பேட்ஸ்மேனுக்கு இணையாகிவிடுகிறான் (செயல்திறனில், ஆட்டத் திறமையிலில்லை). கிரிக்கெட்டில் pinch hitter என்று ஒரு role உண்டு. அதாவது மிகவும் அதிகமான இலக்கை அடைய நேரும் போது ஓட்ட விகிதத்தை துரிதப் படுத்த கடை நிலை ஆட்டக்காரர்களை பலிகடாவாக அனுப்புவார்கள். அவர்கள் மட்டையை சுழற்றுவதால் நான்கு ஐந்து ஓவர்களில் ஆட்டத்தின் சமநிலையை மாற்றிவிட்டு திரும்புதலே இந்த role-இன் முக்கிய இலக்கு. இந்த போட்டி வடிவத்தில் ஏறக்குறைய எல்லா ஆட்டக்காரர்களுமே pinch hitter தான்.

மேலும் ஆஸ்திரேலியா, இங்கிலாந்து போன்ற அணிகள் செய்த தவறு. இவர்கள் யாவரும் ஒரு நாள் போட்டிக்கான அணியையே 20-20 கோப்பைக்கும் பயன்படுத்தியது. அவர்களுக்கு இந்த போட்டி வடிவத்தில் போதுமான பரிச்சயம் இருந்தும் அவர்கள் 20-20 போட்டிக்கான ஸ்பெஷலிஸ்டுகளை பயன்படுத்தாதற்கான காரணம் அவர்களுக்கு சர்வதேச அளவில் ஆடிய அனுபவம் இல்லை என்று அந்த அணிகள் கருதியன. இந்தப் போட்டியில் முதல் பந்திலிருந்தே அடிக்க வேண்டிய பேட்ஸ்மேன்கள் தேவை. மேத்யூ ஹெய்டன், ஹஸி, கிளார்க் போன்ற ஆட்டகாரர்கள் சிறப்பாக ஆடக்கூடியவர்கள், மகா திறமைசாலிகள் என்றாலும் அவர்கள் அடிக்க ஆரம்பிக்க சிறிது நேரம் எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

அப்படியானால் இந்தியா இந்தப் போட்டியை அதன் திறமையில் வெல்லவில்லையா ? டாஸ் போட்ட அதிர்ஷ்டத்திலும், மட்டையை இஷ்டத்திற்கும் சுழற்றியதிலுமா, எதிரணியின் தவறாலுமா வென்றது ? இந்த கேள்விகளுக்கு பதில் "மேலே சொல்லப்பட்ட காரணங்களும் நாம் இந்தியாவின் வெற்றியிலிருந்து தள்ளமுடியாத காரணங்கள்" என்று சொல்வேன். சரி இந்திய அணியின் தனிப்பட்ட முறையில் வெற்றிக்கான காரணங்கள் என்ன ?

மிகவும் சரியான பேட்டிங் ஸ்டிரேட்டஜி - அதாவது இந்த போட்டியில் வெற்றியை நிர்ணயிக்கக்கூடியது ஆட்டத்தின் முதலில் எடுக்கக்கூடிய விக்கெட்டுகள். அவை ஆட்டத்தின் போக்கை பேட்டிங் டீமிடமிருந்து பிடுங்கி எதிரணிக்குக் கொடுத்து விடும். இறுதி ஆட்டத்தில் பாகிஸ்தானின் இம்ரான் நசிர் அடித்தாலும் இன்னொரு முனையில் ஆர் பி சிங் மள மளவென இரண்டு விக்கெட்டுகளை எடுத்தது பாகிஸ்தானின் ஆட்டத்தில் பெரிய அழுத்தத்தை ஏற்படுத்திவிட்டது. இந்த முக்கியமான விஷயத்தை கோட்டை விடாமல் மிகவும் கவனமாக ஆடினார்கள் நமது துவக்க ஆட்டக்காரர்கள். இந்த போட்டியில் இந்தியாவின் முதல் விக்கெட் பார்ட்னெர்ஷிப்பின் சராசரி ஓட்டங்கள் 49.83. சராசரியாக ஒவ்வொரு ஆட்டத்திலும் 33.67 பந்துகளை விக்கெட் இழப்பின்றி சந்தித்திருக்கின்றனர் நமது துவக்க ஆட்டக்காரர்கள்.

இரண்டாவது முக்கியமான காரணம் - எல்லா ஆட்டத்திலும் முக்கியமான பார்ட்னர்ஷிப்புகள் இருந்திருக்கின்றன. அதாவது, விக்கெட் விழும் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய, ஓட்ட விகிதத்தை எந்த வகையிலும் பாதிக்காத பார்ட்னர்ஷிப்புகள் இருந்திருக்கின்றன. இந்தியா பாகிஸ்தானுடன் ஆடிய லீக் ஆட்டத்தைத் தவிர மற்ற எல்லா ஆட்டத்திலும் குறைந்தது ஒரு 50 ரன் பார்ட்னர்ஷிப்பாவது இருந்திருக்கிறது.

முன்றாவது மற்றும் மிக முக்கியமான காரணம் - மிகவும் உயிரோட்டமுள்ள பீல்டிங். ரோஹித ஷர்மா மோர்க்கலுக்கு அடித்த ரன் அவுட்டும், தினேஷ் கார்த்திக் ஸ்மித்துக்கு பிடித்த கேட்சும், இறுதி ஆட்டத்தில் ஊத்தப்பா இம்ரான் நசிருக்கு அடித்த ரன் அவுட்டும் தான் அந்த மேட்சின் திருப்புமுனையாக அமைந்த நேரங்கள். Catches win Matches என்று சொல்வார்கள். அந்த அடிப்படை சட்டமே இந்தியாவின் வெற்றிக்கு வழிவகுத்து இருக்கிறது. 83-ல் நடந்த உலக் கோப்பையிலும் இந்தியா பைனலில் வெல்ல திருப்புமுனையாக அமைந்தது கபில்தேவ் ரிச்சர்ட்ஸுக்கு எடுத்த அந்த கேட்ச் தான். நினைத்துப் பாருங்கள், இந்த இறுதி ஆட்டத்தில் கூட ரோஹித் சர்மா அடித்த அந்த ஷாட்டை ொகமது ஹபீஸ் சிக்ஸருக்கு விடாமல் கேட்ச் பிடித்திருந்தால் ஆட்டம் என்னவாயிருக்கும் ?

நான்காவது காரணம் - உண்மையைச் சொன்னால் இதை நான் ஒரு காரணமாக கூற மாட்டேன். ஆட்டத்தின் அடிப்படை. ஒரு குழுவாக இந்த அணி விளையாடியது. சொல்வதற்கு வெட்கமாக இருந்தாலும் இந்திய அணி ஒரு குழுவாக இணைந்து விளையாடியதைப் பார்த்து மிகவும் நாளாகிறது. இந்த போட்டித் தொடர் முழுதும் யுவராஜைத் தவிர வேறு எந்த வீரரும் தனிப்பட்ட சுடராக மிளிரவில்லை. அப்படியென்றால் எல்லா ஆட்டத்திலும் அவரவர் செய்ய வேண்டிய வேளையை குழுவாக இணைந்து செய்திருக்கின்றனர். ஆர் பி சிங் அடி வாங்கும் நேரத்தில் ஸ்ரீசாந்தும், ஸ்ரீசாந்த் அடி வாங்கினால் பதானும், அணைவரும் அடி வாங்கினால் ஹர்பஜனமும் பந்து வீச்சைக் கட்டுப்படுத்தினர். அதே போல தான் பேட்டிங்கிலும் இருந்திருக்கிறது. மேலும் எதிரணியின் கை ஓங்கியிருந்த எந்த நேரத்திலும் சோராமல் நம்பிக்கையுடன் இந்த அணி ஆடியது மேலும் எழுச்சியை ஏற்படுத்தியது.

ஐந்தாவது காரணம் - சோர்வில்லா தலைமை. எனக்கு ஒரு திருக்குறள் தான் நினைவுக்கு வருகிறது

சொல்வல்லன் சோர்விலன் அஞ்சான் அவனைஇகல்

வெல்லல் யார்க்கும் அரிது

தோனியிடம் இந்த தன்மைகள் அணைத்தும் இருந்தன. முக்கியமான கட்டங்களில் சோர்வான உடல் மொழியோ துவண்ட பார்வையோ இல்லாமல் இருந்தது மிக மிக முக்கியமான ஆளுமை. மேலும் ஒவ்வொரு ஆட்டத்திலும் வீரர்களுக்கு தங்களின் மேல் இருந்த பயத்தை போக்கி முடிந்ததை செய்வோம் விளைவைப் பற்றி கவலைப்படாமல் ஆடுவோம் என்ற உற்சாகப்படுத்தியது வீரர்களுக்கு இருந்த பெரிய மனத்தடையான பயத்தை போக்கி அவர்களின் முழு செயல் திறனையும் வெளிப்படுத்தியது. மேலும், இருப்பதிலேயே அதிக அனுபவமுள்ள பந்துவீச்சாளர் அகர்கரை தூக்கியது, முக்கியமான ஆட்டத்தில் பார்மில் இருக்கும் சேவக்குக்கு அடி பட்ட போதும் கவலை படாது யூசுப் பதானை களம் இறக்கியது, முன் பின் உலகம் பார்த்திராத அணியை வைத்துக் கொண்டு உலக கோப்பையை கனவு கண்டதெல்லாம் ஒரு பழமொழியைத் தான் நினைவு படுத்தியது - இளங்கன்று பயமறியாது.

நாம் செய்த நல்ல விஷயங்களை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோமே, நாம் தவறே செய்ய வில்லையா ? செய்தோம், ஆனால் உடனே திருத்திக் கொண்டோம், அல்லது அந்த தவறுகளிலிருந்து அதிர்ஷ்ட வசமாக தப்பித்தோம்.

இது போன்ற பேட்ஸ்மேன் ஆதிக்கம் செலுத்தும் போட்டிகளில் நம்மிடம் நம்பத்தகுந்த ஆறாவது பந்து வீச்சாளர் எந்த ஆட்டத்திலும் இல்லை. அதிர்ஷ்ட வசமாக ஐந்து பந்து வீச்சாளர்களில் ஒருவரேனும் ஒவ்வொரு ஆட்டதிலும் பரிமளித்து விட்டனர். இர்பான் பதான் மட்டுமே ஆல் ரவுண்டர் கணக்கில் சேர்த்துக் கொள்ளலாம். 5 பேட்ஸ்மென் 5 பவுலர்கள் என்ற கணக்கு என்னைப் பொருத்தவரை மிகவும் சிக்கலான சூழ்நிலை தான். ஜோஹிந்தர் சர்மா - இதற்கு முன் இவ்வளவு அழுத்தம் நிறைந்த ஆட்டங்களில் கடைசி ஓவர் வீசி அனுபவமில்லாதவர் கையில் கடைசி ஓவரை வீச பந்தை ஒப்படைக்க நேர்ந்தது நமது இக்கட்டான சூழ்நிலை. இன்றைக்கும் நாம் கோப்பையை வென்றதற்கு நான் மிஸ்பாவுக்கு நன்றி சொல்வேன். ஜோஹிந்தரின் கடைசி ஓவர் சேட்டன் சர்மாவைத் தான் எனக்கு நினைவு படுத்தியது.

No response to “உங்களுக்கு 20 எங்களுக்கு 20 (மிகப்பழைய பதிவு)”

 
© 2009 அஞ்சறைப் பெட்டி.
Design by psdvibe | Bloggerized By LawnyDesignz |Ad block added by krishchandru | Distributed by Deluxe Templates | Header photo by Kannan Seetharaman